Şunu Unutma ki Ben Sana Hiçbir Zaman İhanet Etmedim: Uyan Sunam

Nerde bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur.
Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!…

Türküler, türkülerimiz… Her biri ne derin anlamlara yazılmış ne derin sızılarla bestelenmiş, ne acı olaylar
sonucu gönülden dile dökülmüştür… Size derin, derin olduğu kadar da acı bir hikâyeyle geldim bugün. Uyan Sunam türküsüyle geldim. Uzun yol türkülerindendir Uyan Sunam, uzaklara seyre dalmalık. Dinlemenin anlamaya, anlaşmaya yetmediğinin türküsüdür. İffet adı verilen o kelimeye bulaşan çamurun sonuçlarının türküsüdür. Eşine kendini aklayamamış Suna’nın çıkmazlar içinde kaybolup bulduğu acı çözümün türküsüdür… Sizi hikâyeyle baş başa bırakıp önce keyifli okumalar sonra da keyifli dinlemeler diliyorum. Bu öykünün üzerine söz söylemek haddime değildir, o yüzden cümlelerimi burada sona erdiriyorum… Görüşmek üzere.

Öykünün Suna’sı, Fahri Kayhan’ın eşidir. Fahri Bey, eşi Suna’yı çok sevmektedir. Sevmelerin dile getirilmesinin ayıplandığı dönemlerde Fahri Bey daima eşine olan sevdasını dile getirir. Suna da, büyük bir aşkla bağlıdır Fahri Bey’e. Hamam sefaları, o dönemlerde kadınların en büyük eğlencesidir. Kadınlar kararlaştırdıkları bir günde toplanıp hep beraber hamama giderler. Kadınların arasındaki Suna Hanım’ın yakın arkadaşı Neriman Hanım, Suna’nın kimselerin bilmediği sırtındaki beni fark eder. Kıyafetlerinden varlığı anlaşılmamaktadır bu benin. Neriman Hanım eve döndüğünde Suna’nın sırtındaki beni kocası Mustafa Bey’e anlatır. Aradan günler geçer. Fahri Bey bir gün, evlerinin civarındaki kahvehanede Mustafa Bey’e denk gelir. Bir dizi diyalogdan sonra aralarında münakaşa başlar, karşılıklı küfürleşmeye gider mesele. Fahri Bey’in tehdidine karşı Mustafa Bey:
“Sen benimle kavga edeceğine, karına sahip çık. Ben senin karının sırtındaki beni dahi bilirim” diye çıkışıverir. Fahri Bey, duyduklarına inanamaz. Tek sevdiceği Suna’sının kendisine ihanet ettiği fikrine kapılır. Yabancı bir adam, eşinin sırtındaki beni nereden bilecektir! Eve vardığında, Suna’sı anlatır kendini Fahri Bey’e. Gözünün ondan başka kimseyi görmediğine ikna olur Fahri Bey. İkna olmuştur olmasına ama kafasındaki şüphe hiç gitmez. Suna’sına kötü davranmaya başlar o meseleden sonra. Bir akşam yemek esnasında sudan bir sebeple başlayan münakaşa sonrasında Fahri Bey alır ceketini, atar kendini sokaklara. Sabaha karşı eve gelir. Eve girdiğinde gördükleri karşısında donakalır. Tek sevdiceği Suna’sı kendini asmıştır. Başucunda bir mektup bırakmıştır.Son dizeleri şunlar olmuştur:

“Kusura bakma beyim. Uzun zamandır kafandaki soru işaretlerinin sebebini bilmekteyim. Kendi adımı temize çıkarmak için başka yol bulamadım. Şunu unutma ki, ben sana hiç ihanet etmedim.”

Fahri Bey, sevgilisinin cansız bedenini ipten ayırır, yere yatırır. İçi yangın yeridir artık. Sözün tükendiği yerde, kelimelerin küllerinden o meşhur türküyü yakmıştır:

Şafak söktü gine sunam uyanmaz
Hasret çeken gönül derde dayanmaz
Çağırırım sunam sesim duyulmaz
Uyan sunam uyan derin uykudan

Çektiğim gönül elinden
Usandım gurbet elinden
Hiç kimse bilmez halinden
Uyan sunam uyan derin uykudan

Bunca diyar gezdim gözlerin için
Niye küstün bana el sözü için
Dilerim Allah’tan sızlasın için
Uyan sunam uyan derin uykudan

Çektiğim gönül elinden
Usandım gurbet elinden
Hiç kimse bilmez halinden
Uyan sunam uyan derin uykudan


'Yazmak ibadetimdir, ibadetimdir şiir Kalemimdir askeri cihat meydanlarının" 19 yaşında, kendine Hakk'kı ve hakkı anlatmayı şiar edinmiş, aciz bir kul.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir