Hadi Bana İlgi Ver

İnsan yaşamının ilk yılı son derece önemlidir. Çocukluk döneminde ilgisiz bırakılan çocuk büyüdükçe yalnızlaşmak ister çünkü ebeveyn tarafından sevilmedigini düşünür. Duruma göre uygun davranışta bulunabilme, dürtüsel davranışları kontrol altına alabilme gibi pek çok zihinsel ve duygusal becerinin gelişiminin ana etkeni sevgi ve ilgidir.
Farkında olarak veya olmayarak yapılan davranışlar, söylenilen sözler, zorlu ebeveyn tutumu çocuğu giderek daha da stresli hale getiriyor ve çocuk kendini ilgisizlik kucağında bulabiliyor.

“Bir çocuğun en güvendiği mutluluk ve ilgili sığınağı ailesi olması gerekirken kimi zaman ilgisizlik uçurumuna sürükleyen en büyük etken aile olabiliyor. Çoğu zaman çocuğun dikkat çekmek için yaptığını düşündüğünüz huzursuzluk ve yaramazlık aslında ebeveynlerinden ilgi beklediğini gösterir aslında bize.”

“Çocuklar içinde bulundukları duygu durumunu gösterdiği davranışlarıyla belli eder.. Dolayısıyla çocukların içinde yaşadığı zorlu ruh halini fark edebilmek kolay olabilir. Bu noktada davranışlarını gözlemlemek, mevcut farklılıkları anlayabilmek ve doğru zamanda müdahale edebilmek olasıdır.”

Yeterli ilgiden mahrum büyüyen çocukların kendilerini dış dünyaya kapattıklarını biliriz çünkü çaresizliği kendi içlerinde yaşamaya başlarlar. Ya da onları huzursuz anında yatıştıran kimse olmadığında, kendilerini sakinleştirebilme yeteneklerini geliştiremediklerini de bilmeliyiz. Çocuklar çok ağlayıp aşırı tepki vererek ve devamlı kendini tehlike içinde hissederek ilgisizlik duygusuna yeltenmiş bulunur. Böyle bir durumda kalan çocuk kime güveneceğini bilemez. Daha doğrusu kendini devamlı düşünce altında hisseder, stres hormonları aşırı salgılandığında çocuğun beyin gelişimi bundan zarar görür. Böylece sadece ruhsal değil, fiziksel olarak da gelişimi potansiyelin altında kalır.

Çocuklarımıza sevilmenin ve sevmenin güzelliğini hissettirmemiz gerekiyor Çünkü insan olmamızın en büyük gayesi çocuklara ilgisizliği öğretmek değildir.

Naile Leyla Taşkıran
Nefesi varlığına işaret.