“Her yanımı sardı feveranlar
Bir an ki öldüm ve durdum,
Aniden belirdi iz iz dumanlar,
O an ki gördüm ve doÄdum…”
Garip bir müphemiyet, sonrası karanlık. Menzilini bilmeden günlerce ordan oraya koÅuÅturan sayısızca ayak arasından bir çifti sana ait, bana ait, ona ait…
Ah dost, ne meÅakkatli bir telaÅmıŠyaÅamak denen gizem. Sırrını keÅfedilmemiÅ okyanuslarda ve hatta kabuÄu soyulmamıŠyaralarda taÅıyan binlerce alem bekliyor bizi… Sordun mu kendine hiç, o ulu sırra vakıf kaç yürek yitip gitti aramızdan? O alem ki, varlıÄından bihaber binlercesi, milyonlarcası…
Ãkibet menzil-i mâ vâdî-i hâmuÅân est
عاÙبت Ù Ùز٠٠ا Ùاد٠خا٠Ùشا٠است
Sonunda varacaÄımız menzil, susmuÅlar vâdisidir (yani mezarlık)
Hafız Åirazi
