Meftun

Ruhum sana meftun

Sen ki bana efsun

Usulca başımı kaldırıp gökyüzüne doğru bakıyorum,

Seni görecek gibi oluyorum.

 

Geçen zamanı özetliyor yüzümdeki çizgiler

Hiçliğe gömülüyor,

Yumdum gözlerimi

Belki geçer diye…

 

Ve ben senin varlığına meftunum!

Varlığından geçiren duygu ve inşirah,

Edep ve sükutun harını seçer.

Sessiz düşündüm.

Bu şehir çoğu zaman ;

Sen oluyor.

Yüreğim bir sana meftun

Müptela isen bırak tevekküle.

... Şair🖋️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. 📚 Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir