Kendime Not ­čľŐ

Kendim.. Ge├ž bakal─▒m otur ┼č├Âyle kar┼č─▒ tarafa. Kahveyi sevmezsin, al sana bir ├žay. Biliyorum so─čumas─▒n─▒ bekleyeceksin. O halde ├žaydan t├╝ten dumanlara bir bak. Ne gizledin ├žay─▒n─▒n dumanlar─▒na? Bir buhar olup g├Âky├╝z├╝ne kar─▒┼čmas─▒n─▒ diledi─čin neler var bu hayatta? Barda─č─▒n s─▒ms─▒cak elini ─▒s─▒tt─▒─č─▒ gibi hangi y├╝rekleri ─▒s─▒tabileceksin?

Bir s├╝re sessiz kald─▒m. Ama yaln─▒z kalamad─▒m. D├╝┼č├╝ncelerim  etraf─▒m─▒ sarm─▒┼čt─▒. Biraz g├Âzlerimi kapad─▒m. D├╝nyan─▒n sesini k─▒s─▒p i├žimden gelen seslere kulak vermeye ├žal─▒┼čt─▒m. Sanki bir yerlerden feryat koparcas─▒na bir soru y├╝kseliyordu. ÔÇť├ťzerinde durmakta oldu─čun yola inan─▒yor musun?ÔÇŁ

Kendine inanc─▒ olmayan, ba┼čar─▒ya giden yola daima 1-0 ma─člup ba┼člar. Bilakis inanc─▒ tam olan kimsede ise 1-0 ├Ânde ba┼člamak mevzubahis bile de─čildir. ─░nanc─▒ olan kimse zaten ÔÇśzor olan─▒ÔÇÖ ba┼čarm─▒┼čt─▒r. ├ç├╝nk├╝ inan├ž, ba┼čar─▒s─▒zl─▒k korkusu ile vebalanan kimseye deva olacakt─▒r. ─░nan├žtan gayr─▒ sarf etti─či ├žabalarda muhakkak meyve verecektir.

Velh├ós─▒l inand─▒─č─▒m─▒ ve bunun en m├╝him ┼čey oldu─čunu fark ettim. Evet kendim; O vakit ellerime, kalemime, y├╝re─čime tohumlar─▒m─▒ ald─▒m. ┼×imdi tohumlar─▒n ye┼čerece─či g├╝nleri sab─▒r ile beklemeye..­čŹÇ

Ve gelelim sana. Tohumlar─▒n─▒ filizlendirmek i├žin kar┼č─▒ya kendini oturtma s─▒ras─▒ sende.. Ôťő­čĆ╗­čî║