İnsanlık Duruşması

Bir gün biri yardım istedi dünyanın ortasında.
Yanından geçtim, bakmadım bile.
Sonra irkildim,
Kafama inen dev tokmağın sesiyle.
Tek celsede boşadı insanlığım beni.

Terk ettim insanlığı çaresizliğe
Ve terk edildim insaniyetimden, gri bir günde.

Serbülent Ünalır
Hayat ve hayatın içindekilerle, kendisiyle meselesi olan; cevaplanmamış soruları bulunan, kendi halinde biriyim. Tüm ruhu zengin insanlar gibi yalnızlıkla yoğruldum ve yalnızlıkta hissederek var oluyorum.