Ve Sen Onu Bilemezsin

Kafamda, susmayan bir tribün davulunun,
Sağlamlığı kadar saçma bir düşünce var,
Ve sen onu bilemezsin.

Yüreğimde, garlarda çekilen bavulların,
Yollarda sürtünerek çıkardığı alevlerin,
Kalan közleri var,
Ve sen onu bilemezsin.

Gözlerimde, sana ayrılmış bir karalık var,
Beyazı ile hiç çift olmayan.
Gözlerinde ve gözbebeklerinde kuruldu medeniyetim,
Gözlerimdeki karalıktan, seni atamama hissim,
Ve sen onu bilemezsin.

Nefesimde, saçların gibi kokan bir mucize var,
Allahtan bana bahşedilmiş olan,
Anladım, olamıyoruz zaten bir şiirde başkahraman,
Sen varsın dünyadan bana tek kalan, ana can,
Her bakışınla, her şiirde başkahraman,
Ve sen onu bilemezsin.

Bir bünyede hayali bir sima var,
Gözlerin görerek, yüreğin sevdiği,
Bir düşünce var, kafanın oksijenlendiğisin,
Gönülde açan nefesin yeşermesisin,
Ve sen onu bilemezsin.

Yazmak duygusunu daha iyi tanımak için üniversite hayatımı Edebiyata döktüm.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir