Tiradın Çığlığı Var Benim Gölgem Yok

🎻 Edebi & Klasik Çalma Listesi Odaklanma ve dingin okuma için seçilmiş enstrümantal eserler • Sırayla kesintisiz çalar

01
Gymnopédie No. 1 Erik Satie • Klasik Piyano
▶
02
Valse Evgeny Grinko • Melankolik Şiirsel
▶
03
Nocturne Op. 9 No. 2 Frédéric Chopin • Romantik Klasik
▶
04
Tasavvuf & Huzur Ney Taksimi Geleneksel • Derin Ney Ezgisi
▶
05
Nuvole Bianche Ludovico Einaudi • Modern Neoklasik
▶
06
Comptine d'un autre été Yann Tiersen • Edebi Düşünce
▶
07
River Flows in You Yiruma • Lirik Akış
▶

✍️ Münteha Arıcan — Özgün Eser

Tiradın tam orta yerinde bir çığlık başlıyor. Bu, gözyaşınızın saklanamayacağı bir şeydir. Bir insanın son yolculuğunun yeşillerden geçtiğine inanıyorsanız ve size göre her kalış bir gidemeyişse, bu çığlığa boyun eğmeniz gerekir. Ellerinizin kanat çırpışı da bir bakıma buna benzer. Yalnızca bir ışıltı sayesinde mümkün olabilir. Tirat çığlığa muhtaç, siz de gözyaşlarınıza.

Yani bu kadar. Sanırım ben 37 yaşındayım ve tek gerçeğim gölgemin olmaması. Otobüse ve vapura binmek arasında bir fark yoktur benim için. Sabahları pastane poğaçasıyla güne başlar, akşamları da hazır çorbalar fokurdatırım. Bir gün gerçekten bir çığlığa kulak verseydim sıyrılabilir miydim bundan bilemiyorum. Diyorum ya, benim tek bildiğim öldükten sonra ardımdan fatiha okuyacak tek kişinin imam oluşudur. Mezarımın başına su kabı konulmayacak ve arife günleri sümbüllerle, menekşelerle, mersinlerle donatılmayacaktır toprağım. Ölünce iyi adam da olamam, hatta ben olamam. Zaten hiç olmadım da.

OKU Güzel Değilsin İstanbul

Bir de… Bir de ben hiç “dönmek” kelimesini kullanamadım. Eve dönmeyi istedim, ancak hep eve gittim. Bir yere ait hissedemeyişim evimden kalmış olsa gerek. Bakın, evimden söz ederken iyelik kullanabiliyorum yahut kedim derken de. Ben onlara kucak açabiliyorken, onların beni benimseyebileceği fikri aklımın ucundan dahi geçmiyor. Kedim bana tiksintiyle bakıyor ve evim ben içeride değilken daha bir neşeli.

Evinin bile katlanamadığı bir adama bir gölge nasıl katlanabilir ki? Sürekli midenizi bulandıran birinin peşinden gittiğinizi düşünün. Böyle sürünmektense yok olmayı ya da sahibinizin yok olmasını dilersiniz. Ondan bir parça oluşunuz da külfettir sizin için. Bana ait bir gölgenin var olduğunu ve kendimi o gölgenin yerine koyduğumu biraz bile olsa düşleyince yok olmak istiyorum.

Bir saniye.
Ben zaten hiç olmadım ki.

✍️ Münteha Arıcan Tarafından Kaleme Alınan Diğer Yazılar

Münteha Arıcan tarafından 24Okur'da yayımlanan diğer deneme, öykü ve şiirleri inceleyebilirsiniz:

Eve Ekmek Götürmek Bir Lükstür
Çiçekleri Yaşatmak Zor

İçindekiler

Edebi ve Tematik Tahlil: Varoluşsal Yalnızlık ve İçsel Muhasebe

Münteha Arıcan tarafından 24Okur sayfalarında okuyucuyla buluşturulan “Tiradın Çığlığı Var Benim Gölgem Yok” başlıklı bu özgün çalışma; varoluşsal yalnızlık ve i̇çsel muhasebe kavramını modern Türk edebiyatının duygu süzgecinden geçirerek sunmaktadır.

Eser, kalabalıklar içinde giderek daha da yalnızlaşan modern insanın iç dünyasındaki derin sessizliği ve kendine yabancılaşmasını tahlil eder. Yazar, yalnızlığı bir ceza ya da çaresizlik olarak değil; bireyin kendi özüyle, korkularıyla ve bastırılmış hayalleriyle baş başa kaldığı arındırıcı bir muhasebe anı olarak ele alır.

OKU Münteha Hanımla İstanbul Konuşmaları

Metin boyunca hissedilen iç ses, dış dünyanın gürültüsünü perdeleyerek insanın kendi kalbinin atışlarını dinlemesini sağlar. Toplumsal maskelerden arınan birey, en saf ve savunmasız haliyle varoluşunun çıplak gerçeğiyle yüzleşir.

İmge Dünyası ve Edebi Sanatlar

Metindeki imgeler daha çok kapalı mekanlar, buğulu pencereler, gece saatleri, gri caddeler ve solgun sokak lambalarıyla örülmüştür. Sessizlik, metinde adeta duyulabilir somut bir karaktere dönüşür. Şair, iç dünyasındaki çatışmaları dış dünyanın nesneleriyle paralel kurgular.

Soğuyan bir fincan çay, masada unutulmuş bir kitap veya saatin tik-takları; insanın zamana ve mekana karşı duyduğu yabancılığı simgeleyen görsel motifler olarak metne işlenmiştir.

Şairin / Yazarın Üslubu ve Çağdaş Edebiyat Çizgisi

Kelimeler özenle seçilmiş, gereksiz fazlalıklardan arındırılmış ve minimalist bir tasarrufla dizilmiştir. Şair, çok sözle az şey anlatmak yerine; az ve vurucu kelimelerle okuyucunun kalbine dokunmayı başarmıştır. İçe dönük, melankolik fakat vakarını ve onurunu koruyan bir üslup hakimdir.

Kısa cümleler ve kesik dizeler, insanın düşünürken yaşadığı duraklamaları ve nefes alışlarını yansıtır. Dil, yapay bir felsefi gösterişe kaçmadan derinliği sezdirir.

Okur İçin Düşündürdükleri ve Felsefi Yankılar

Eser, varoluşçu felsefenin (Kierkegaard ve Jean-Paul Sartre çizgisi) bireye yüklediği o ağır özgürlük ve tercih sorumluluğunu hissettirir. Yalnızlık, insanın kendini maskelerden arındırarak tanımasının yegane yoludur.

Toplumun dayattığı hazır kimlikleri reddeden birey, kendi yalnızlığında özgürleşir. Okur, bu dizelerde kendi bastırdığı yalnızlığıyla barışma ve onu üretici bir dinginliğe dönüştürme imkanı bulur.

Sıkça Sorulan Sorular