Sizsiniz

Sizsiniz

 

Dağları, dereleri beklemekten yollardan olduk
Nergisleri, gülleri koklamaktan mavi koydan kaybolduk
Nicedir sevdamız kayıp, gök yüzünde artık siyah beyaz uçurtmalar
Diller kör, insanlık yabanî, boşaymış dağın ardına koşuşturmalar

Ağarmış seherin taşlanmış kederleriyle bezenmiş keyfiyet
Mefkûre yaydan çıkmış, alevler içinde küspe hürriyet
Nihayet, olduğunuzu söylediğiniz insanlar değilsiniz.
Kurulmuş hayallerin, yitik hatırları sarsın bedenlerinizi, kalpsizsiniz.

Eskiden birilerinin hayatına dokunmak isterdim, şimdi hayatın bana dokunmasından korkuyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir