Efulim

 

Güneşin doğuşunu istemeyecek kadar hüzünlüyüm.

Beni arama efulim,

Yol meçhul,

Umudum bitik,

Gece zifiri hüzün,

Yokluğunda efulim.

 

Gel desem

Gelir misin?

Bir gece vakti;

Sahi ben,

Ben, her şeyden geçtim.

Bir senden geçemedim.

Sen neden gittin efulim!

 

Mağlup musun?

Mahçup musun?

Gün ışığım,

Seni yazacağım mısralarımda;

Beni bul efulim.

 

Ortak olabilir misin,

Uzatsam ellerimi?

Tutar mısın avuçlarınla?

Her şey henüz bitmemişken,

Susma, söyle gelir misin efulim?

 

... Şair?️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. ? Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir