Efulim

 

Güneşin doğuşunu istemeyecek kadar hüzünlüyüm.

Beni arama efulim,

Yol meçhul,

Umudum bitik,

Gece zifiri hüzün,

Yokluğunda efulim.

 

Gel desem

Gelir misin?

Bir gece vakti;

Sahi ben,

Ben, her şeyden geçtim.

Bir senden geçemedim.

Sen neden gittin efulim!

 

Mağlup musun?

Mahçup musun?

Gün ışığım,

Seni yazacağım mısralarımda;

Beni bul efulim.

 

Ortak olabilir misin,

Uzatsam ellerimi?

Tutar mısın avuçlarınla?

Her şey henüz bitmemişken,

Susma, söyle gelir misin efulim?

 

... Şair🖋️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. 📚 Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir