Kâh cami avlusu kâh parmaklıklar ardından,
Arşı görmek mümkün olmadı güneşin karanlığından.
Çalındı umut ışığı, çalındı gökteki yıldızlar.
Dikenler kanatlandı kaf dağının yadından.
Güllerin budakları sardı gönülden dağları.
Nefret kustu göğe kasvetin ağyarları.
Fecrin karanlığı bulutlara sevdalandı.
Rahiyan yağdı yeryüzüne, söndürdü hazanları.
