Namütenahi

Yürüyordum…
Mecburiyet caddesinin dar, endamlı sokağında,
Kafamda susmayan bir çıngıraklı yılan.
İçerime yerleşmiş, kıvranıp duruyor,
Çığlıklarından anlaşılıyor, derdinin gölgesi.
Keskin bakışlarından anlaşılıyor, vatan özlemi,
Medeniyetimin sağdık elçisi,
Gözlerini süzer oldu artık semaya.
Hayır, gönül koymuyorum!…
Çalıyor, sözlerin artık ulemalara,
Yürüyordum…
Mecburiyet caddesinin dar, endamlı sokağında.

Yazmak duygusunu daha iyi tanımak için üniversite hayatımı Edebiyata döktüm.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir