İz

Bir yanım ağlamaklı
bir yanım durgun
Dağılır mı hüznü gecenin ,
ben kaybolunca?
Gitmek mi ardından ?
Koşmak mı peşinden ?
Kaldırımlarda hep
gidenlerin izleri…
Yayını kavramış kemânî ,
Mızrabı susturmuş ûdî ,
Nefesini tutmuş neyzen ,
Bekler notalar boğazında …
Güftelerde hep
gidenlerin izleri…
Kelebek dokunuşlu eller ,
Ömrü kozasında kalmış.
Gönül çelen bütün sözler ,
hepsi  bilerek seçilmiş…
Ve o efsunlu bakışlar…
Buğusunda hep
gidenlerin izleri…
Kabuk ardında kalan
bir ince deri ,
Cam kesiğinin bıraktığı
derin bir çizgi ,
Her kalp kırığı sonrası
Yarım yamalak bir gülüş…
Yaralarda hep
gidenlerin izleri…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir