Ivan Sergeyeviç Turgenyev’dan Babalar ve Oğullar Kitabına Farklı Bir Bakış Açısı

Ivan Sergeyeviç Turgenyev: Babalar ve Oğullar Kitabının Konusu.  

Toplumsal – siyasal görünümünü ele alıyor. O zamanın Rusya’sında yaşanan geleneksellik ile bireysellik arasındaki çatışmayı adım adım göstermektedir. Adından da anlaşılacağı gibi babalar kuşağı, ataerkil toplumun sarsılmaz saymakla direndiği sağtöre inancını, oğullar ise bütün töreleri yok sayma savaşını temsil ederler. Ve çok severek okuduğum bir kitap bana çok şey kattı, sizlere de katacağına inanıyorum.

“Zaman bazen kuş gibi uçar bazen de solucan gibi sürünerek geçer; ama insan en çok zamanın ağır mı yoksa çabuk mu geçtiğini fark etmediği vakit kendini iyi hisseder.”

Mesela bu kitaptaki Bazarov adlı baş karakter Batıcı, nihilist ve ilerlenme yanlısı olduğu için Rus milliyetçiliğine ters bir tutum sergilerken, Bazarov’un arkadaşının ailesi ise bunun tam tersi. Yani milliyetçi ve Batı karşıtı bir tutum sergileyip Puşkin’in kitaplarından örnek veren bir aile. İşte tam da bu kuşak çatışması yüzünden bu kitabı ele aldım ve bilgilendirmek istedim. 

Eleştirisel bir yapıya sahipti Bazarov, bu kitabı detayına kadar anlatmak isterdim. Ama okumak o kadar farklı ki tarifi yok. Bir örnek vermek istiyorum. 

Bazen bende, belki herkeste de olur. Bazen Bazarov gibi çelişkilerle düşünüyorum ama kendimle, aşkın saçma bir şey olduğunu söyleyip yeni aşklarda buluyorum kendimi. Bizim de bilincimiz ailelerimizin bilinciyle hiç çelişmiyor mu arkadaşlar? 

Gerçekten, dünyada kucağında sağlıklı bebeğiyle güzel bir anneden daha etkileyici bir şey var mıdır acaba?

Ne olursa olsun hem anneler hem babalar hem kızlar hem oğullar iyi ki varlar. Hep yanlış ve suçlu olanın anneler babalar olmadığını düşünürüm. Bazarov da böyle düşünmüştür. Yanlış olan şey bizim seçimlerimiz, tutkularımızdır. 

Genelde bu tarz kitapların akılda kalıcı olması adına okunulması gerek. 

... Şair?️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. ? Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir