Eskiler’e Özlem

  • Alışamadım yeniye yeniliklere
  • Şimdi herşey bol, her şey var.
  • Ama o eski dostluklar, İnsanlar, mahalleler, semtler, samimiyetler yok.
  • Sahi ne ara yabancılaştık?
  • Ne ara koptuk?
  • Alışamadık eskiye eskilere,
  • Halende kulağımda çınlayayan
  • O eski çocukların gazeteleri ellerine alıp
  • Yazıyor yazıyor demelerine,
  • İşte yaşamak, çabalamak o çocuğun gözlerinde idi.
  • İnsan tanımaz oldu kimseyi apartmandan.
  • Eski ilk yazılar nasıldı hatırla
  • Acep nerelerde tükendi.
  • Sokaklarda çığlık çığlığa,
  • Bir yarı aydınlıkta kaldık.
  • Eski eskileri özledik.
  • O güzelim muhabbet, sohbetleri,
  • Özlem kokuyor, eskiler.
  • Herşey eskiden güzel idi.
  • Şimdiki insanların bu halleri yok?
  • Ne çok yaşamak telaşı vardır.
  • Hiç bir zaman bu telaşa alışamadım.
  • Teknoloji geliştikçe rahatlık batı.
  • İnsan zamanla insanlık duygusunu kaybetti…
  • Var la yok arası bir hal
  • Çok şey değişti.
  • Yarınlara birşey kalmadı o zamanlardan.
  • Şimdi herkes yorgun, üzgün, bitkin, meşgul
  • Nasıl bir tezatlık içerisindeyiz
  • Kayboluyorum bu tezatlıkta.
  • Yeni yarınlarda…
  • İnsan eskiyi özler mi?
  • Ben özledim.

... Şair🖋️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. 📚 Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir