Evet, neydi aşk? Güllerin arasında esen bir rüzgar, hayır, kanda bir sarı fosforlaşma.
Bazılarınız onu “Açlık” kitabıyla tanıyor olabilir , bugün size bir diÄŸer eseri Victoria’dan bahsedeceÄŸim. Knut Hamsun zorluklarla dolu yaÅŸamına çok sayıda nadide eser sığdırmış. Asıl ismi Knud Pedersen olan yazar, henüz çok gençken yazmaya baÅŸlamış, on sekizinde...
Victoria 1920 Yılında Nobel Edebiyat ödülü almış bir roman. Gelelim kitabın içeriÄŸine. Ah Victoria ah diyerek okudum kitabın tamamını. Kitap, ismini romanın baÅŸkahramanlarından olan Victoria’dan alıyor. Burada ilginç bir bilgi vermek istiyorum; yazarın kızı da ismini bu kitaptan alıyor. Victoria özünde bir aÅŸk romanı ancak o bildiÄŸimiz aÅŸk romanları gibi deÄŸil pek. Bu düşünceye sahip bir ben olamam , bakın Alman bir kitap eleÅŸtirmeni ne diyor;
“Günümüzün çok, pek çok eseri zamanla toz toprakla örtülse, unutulsa, Victoria yaÅŸayacak, yarınlarda da genç sevdalıların dostu, sırdaşı olmaya devam edecek…”
Kitap genel itibariyle akıcı bir dile sahip, hangi ara bittiÄŸini anlayamayacaksınız. Kim okursa okusun, mutlaka kendinden bir ÅŸeyler bulduÄŸu yerler olacağına inanıyorum . Victoria tabiri caizse imkansızlık üzerine kurulu bir roman. Bir deÄŸirmencinin oÄŸlu olan Johannes’in Åžatoda yaÅŸayan güzel kız Victoria’ya gönlünü henüz çocukken kaptırmasının öyküsü. Kitap hakkında çok fazla bilgi verip okuma isteÄŸinizi kırmak istemem. Okuyun, hissedin sonra beraber konuÅŸalım 🙂
Kapanışı kitaptan güzel bir alıntıyla bitirmek istiyorum.
“AÅŸk bir insanı yere yıkabilir, onu tekrar ayaÄŸa kaldırabilir, onu yeniden rezil edebilirdi. Bugün bakarsın beni sevmiÅŸ, yarın seni, öbür gün onu! Böyle kararsızdı aÅŸk. Koparılması imkansız bir mühür mumu gibi dayanıklı da olurdu, ölüm saatine kadar tıpkı sönmez bir nur gibi parlardı da; ölümsüzdü bu kadar…”
