Yolun sonu

Hiç ummadığım bir zamanda çıktın karşıma,

Yüzündeki ben için hayatımı riske attım aslında,

O afet gözlerine her baktığımda,

Kirpiklerin kadar hayat buldum, yaşamadığım dünyada.


İnceden inceye yuvarlanarak koptum bu rüyadan,

Seni her göremediğimde, gözlerine her bakamadığımda ayrıldım oradan,

Senin için müebbet yemiş olsam da hayattan,

Gönül rahatlığıyla bırakabilirim kendimi idam sehpasından.


Gözyaşların  vuslat dolu bağrıma düştü,

Cansız bendenim sensizlikten yorgun düştü,

Bir ikbal uğruna ömrümden ömür söndü,

Bu gidiş yolu çoktan bana göründü.

                                              Kendine iyi bak

Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir