Yanıyorum

Yanıyorum
Cayır cayır yanıyorum
Etrafıma yaymadan
Yanıyorum.
Dalıma konan güvercini incitmeden
Dallarımda gezen sincabı üzmeden
Yanıyorum.
Bir yerlerimde kelebekler doğuyor
Bir yerlerimde böcekler türüyor
Bir yanım semaya uzatıyor ellerini
Ama hep bir yanım faniler diyarında.
Yanıyorum
Köz olmuşum közümde demleniyorum
Yeter artık harlamayın közümü
Yeter artık dökülmesin yapraklarım
Yeter artık dökülmesin gözümden yaşlar
Dışardan gencecik bir çınar
İçeriden harıl harıl yanan bir dirdihim.
Yanıyorum,
Dışarıdan  yaşıyorum gibi.
Yaşıyorum,
İçeriden bir hayy-ı meyyitim.
Yanıyorum,
Kabrin azabı gibi görünmeden.
Ölüyorum,
Her aklıma geldiğinde…

Şiire Meftun Şair // Aşkında Bir İmtihanı Var Adı Gurbet...

2 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir