Üfürükten Aslan

Usulca yaklaştım.
Biraz görgüsüz,
Biraz ahmaktım.
Bir şey bilmekten çok
Sorunum bildiğimi sanmaktı.
Kısık sesle çığırdı.
Derdimiz katlandı.
Beyinleri haplandı.
Hançerler sırtlara saplandı.
Dirileri aptaldı.
Ölüleri saklandı.
Gördüğüm rüyaydı.
Mezar taşına yaslandı,
Elinde gazete, içinde şişeyle…
Okawa’lar kafeste,
Onlar üfürükten aslandı.
Asaletleri Kaf’tandı.
Sanki Anka kanatlandı.

Aydın Yılmaz
Eskiden birilerinin hayatına dokunmak isterdim, şimdi hayatın bana dokunmasından korkuyorum.