Tozlu Raflar

Kendimi o uzun – uzun baktığım raflarda
görüyorum şimdi.
Sükût bilen dudaklarda şimdi o tozlu raflar.
Unutulmuş bir kitabın satır arasında…

Sahipsiz bir kitap gibiydi sanki.
Tozlu raflarda unutulmuş gibi
Kimse fark edememişti tecessüs’ü
Bir sevgim var sana dair.
Kalemim olmadan yazılmış.
Kalsın gönlümün tozlu rafında.

... Şair?️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. ? Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir