Susunca Yıldırımlar

Çarpışırdı gökyüzünde bulutlar
Selamlaşırlar sanırdık
Dökülünce gözlerinden yaş
Evlere kaçışırdık
Her taraf sessiz, kimsesiz
Yalnızca bir konuşan var
Gök konuşuyor, yer susuyor
Yer sustukça gök suluyor
Yer sustukça susuyor
Yer susadıkça yıldırımları
Yiyor susadıkça yıldırımları
Yıldırmıyor yedikleri dindirmiyor
Susuzluğunu…

Paylaş

2 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir