Sen, Acılarımız, Sen

Bazen adının yanından geçiyorum ama
Seni çağırmam pek de mümkün görünmüyor
Birilerine anlatmak için kıssalar toplamak istiyorum
Parmaklarımın kısalığı hissedar olmama mani oluyor

Oysa daha dün sönmüştü onyedi ocak
Dünyada rakamlar olmamalı demiştim
Birer birer yükselirken kahredici dünyanın sayaçları
Kardeşimin gözleri lambada kilitli kalıyor
Beşer beşer şaşıyoruz olmuş olana, olacak olana
Olacak o kadar demek yolumuzu açmıyor
Zaten insanlar hep hava soğukken ölüyor
Bizlerse yalnızca bir gün üşüyoruz

Patosun alt yaprakları sararıyor, hep yanı başımda olduğundan
Hissettiğinden sonbaharı ya da aklı yasta kaldığından
Belki de kemirgenler kemiriyor ömrümüzü
Büyük konuşmaya gerek yok diyip
Sessize aldım tüm seslileri ve büyük harfleri
Bir tek senin sesinin dans edişini izlemek istiyorum
Telaşlı alkışlarla, VALS!

Sen diye başlayıp sen diye bitirmek
Tam ortasına da acılarımızı yerleştirmek!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir