Psikolojim Ne Âlemde

🎻 Edebi & Klasik Çalma Listesi Odaklanma ve dingin okuma için seçilmiş enstrümantal eserler • Sırayla kesintisiz çalar

01
Gymnopédie No. 1 Erik Satie • Klasik Piyano
▶
02
Valse Evgeny Grinko • Melankolik Şiirsel
▶
03
Nocturne Op. 9 No. 2 Frédéric Chopin • Romantik Klasik
▶
04
Tasavvuf & Huzur Ney Taksimi Geleneksel • Derin Ney Ezgisi
▶
05
Nuvole Bianche Ludovico Einaudi • Modern Neoklasik
▶
06
Comptine d'un autre été Yann Tiersen • Edebi Düşünce
▶
07
River Flows in You Yiruma • Lirik Akış
▶

✍️ Mahmut Yıldırım — Özgün Eser

Bir Psikoloji Sohbeti – 1

Merhaba…

İnsan psikolojisi üzerine bir şeyler yazmak istedim. Tabii hiçbir şekilde genelleme yapmak istemem. Yani herkesi aynı bir kalıba sokmak, hele ki her insan ayrı bir âlem iken. Gerçekten de yanlış bir yaklaşım olurdu diye düşünüyorum.

Bu düşüncemi belirttikten sonra ister istemez zihinlerde şu soru oluşabilir: Hangi insanın psikolojisini inceleyeceğiz/konuşacağız öyleyse?

Sanırım bu zamana kadar en iyi tanıdığımızı düşündüğümüz,
bize her zaman en yakın olan “kendimizi” konuşmak/incelemek daha sağlıklı olur.

Peki bir insanın objektif bir şekilde kendisini tanımlaması
mümkün mü? Ya da objektif olma gibi bir kaygısı olmamalı mı?

Mesela kendimden bahsederken üçüncü bir şahıstan söz ediyormuşum gibi hareket etsem garip mi gelir size? Sürekli “ben” zamirini ya da onu çağrıştıran kelimeleri kullanmayı sevmeyen bir yazar ne yapmalı?

OKU Yaşamaya Bekleniyorsunuz

“Anlatmam derdimi dertsiz insana!” diyen bir aşığın bu düşüncesine, “Derdini söylemeyen derman bulamaz!” mı diyerek yaklaşmalıyız? “Derdim bana derman imiş bilmedim!” diyen birisinin önünde bir tek benim mi dilim tutuluyor?

Bir yazı serisi olmasını düşündüğüm ve bunun giriş
mahiyetindeki bu cümlelerimde, kendime sormadan edemediğim ve sizlerle de
paylaşarak zihnimi biraz daha harekete geçirdiğim sorumsu şeylere yer verdim.
Değerli yorumlarınızın gelmesini umuyorum. Birlikte güzel şeyler (çoğu zaman
huzurumuzu kaçırsa da) yazacağımıza inanıyorum.

Saygılarımla…

Seviliyorsunuz.

Mahmut Yıldırım

✍️ Mahmut Yıldırım Tarafından Kaleme Alınan Diğer Yazılar

Mahmut Yıldırım tarafından 24Okur'da yayımlanan diğer deneme, öykü ve şiirleri inceleyebilirsiniz:

Ela Gözlüm
Kadim Bir Tapınak

İçindekiler

Edebi ve Tematik Tahlil: Varoluşsal Yalnızlık ve İçsel Muhasebe

Mahmut Yıldırım tarafından 24Okur sayfalarında okuyucuyla buluşturulan “Psikolojim Ne Âlemde” başlıklı bu özgün çalışma; varoluşsal yalnızlık ve i̇çsel muhasebe kavramını modern Türk edebiyatının duygu süzgecinden geçirerek sunmaktadır.

Eser, kalabalıklar içinde giderek daha da yalnızlaşan modern insanın iç dünyasındaki derin sessizliği ve kendine yabancılaşmasını tahlil eder. Yazar, yalnızlığı bir ceza ya da çaresizlik olarak değil; bireyin kendi özüyle, korkularıyla ve bastırılmış hayalleriyle baş başa kaldığı arındırıcı bir muhasebe anı olarak ele alır.

Metin boyunca hissedilen iç ses, dış dünyanın gürültüsünü perdeleyerek insanın kendi kalbinin atışlarını dinlemesini sağlar. Toplumsal maskelerden arınan birey, en saf ve savunmasız haliyle varoluşunun çıplak gerçeğiyle yüzleşir.

OKU Ölü Çiçek

İmge Dünyası ve Edebi Sanatlar

Metindeki imgeler daha çok kapalı mekanlar, buğulu pencereler, gece saatleri, gri caddeler ve solgun sokak lambalarıyla örülmüştür. Sessizlik, metinde adeta duyulabilir somut bir karaktere dönüşür. Şair, iç dünyasındaki çatışmaları dış dünyanın nesneleriyle paralel kurgular.

Soğuyan bir fincan çay, masada unutulmuş bir kitap veya saatin tik-takları; insanın zamana ve mekana karşı duyduğu yabancılığı simgeleyen görsel motifler olarak metne işlenmiştir.

Şairin / Yazarın Üslubu ve Çağdaş Edebiyat Çizgisi

Kelimeler özenle seçilmiş, gereksiz fazlalıklardan arındırılmış ve minimalist bir tasarrufla dizilmiştir. Şair, çok sözle az şey anlatmak yerine; az ve vurucu kelimelerle okuyucunun kalbine dokunmayı başarmıştır. İçe dönük, melankolik fakat vakarını ve onurunu koruyan bir üslup hakimdir.

Kısa cümleler ve kesik dizeler, insanın düşünürken yaşadığı duraklamaları ve nefes alışlarını yansıtır. Dil, yapay bir felsefi gösterişe kaçmadan derinliği sezdirir.

Okur İçin Düşündürdükleri ve Felsefi Yankılar

Eser, varoluşçu felsefenin (Kierkegaard ve Jean-Paul Sartre çizgisi) bireye yüklediği o ağır özgürlük ve tercih sorumluluğunu hissettirir. Yalnızlık, insanın kendini maskelerden arındırarak tanımasının yegane yoludur.

Toplumun dayattığı hazır kimlikleri reddeden birey, kendi yalnızlığında özgürleşir. Okur, bu dizelerde kendi bastırdığı yalnızlığıyla barışma ve onu üretici bir dinginliğe dönüştürme imkanı bulur.

Sıkça Sorulan Sorular