Prehistorik

Prehistorik bakışların

Tek hücreli gölgelerin 

Şeffaf sularında

Sallanan saçlarına beni anımsatırken

Sonbahara senin adını verdim 

Astığım tanıksız mısraların 

Son faili olan gözlerine. 

Çıkıp gelsem 

İnceldikçe ıslık çalan 

Rüzgar dokunsa ruhuma 

Ve 

Yağmur nöbetleri evcil bir hüznün 

Son perdesinde seni anımsatsa

Onca bilinmezlik akacak 

Özlem ırmaklarına.

Îlon kitabının yazarı...

2 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir