Kafa

Dolap çeviriyoruz,
Dolaplar içinde.
Bir görünür, bir görünmez;
İzler peşinde.
Kapansa gözler,
Sussa bütün şehir.
Ne arar ne sorar
Bir izbe yurt tutarım.
Kafa bu ya
Olmayan kapıları aralarım.

Döndü Tuba Özcan
Yazıyorum kimi zaman kendime kimi zaman kuşlara kimi zaman ağaçlara bazende içimi kaplayan tarifsiz huzura.