17.3 C
İstanbul
Pazar, Eylül 25, 2022

“Parmaklıklar Arkasına”

Terk ettiklerimin aksine kahkahalar armağan ediyorsun bana.

Yağmur sonrası gökyüzü gibi apaçık yüreğim. Isıtamadıklarımı başka parmaklar arasına bıraktım, belki de parmaklıklar arkasına…

Gözlerimin arasında incecik sızlıyor özlemim,
Bir “Akşam Şairi” dökülüyor dudaklarımdan.

Sahi ya penceremde saksılar biriktiriyorum, gelirsin de bana açacak çiçeklerimin tohumlarını getirirsin diye.
Ama ancak acının fideleri alışıyor toprağıma.

Alışmak zor değil de kabulleniş üşütüyor parmak uçlarımı.

Bu uzakta kalışların deliyor sessiz gecemin çığlıklarını,
Bir değil, iki değil bu uzakta bırakışların.
“Gelme” desen yakmazdı bu kadar ruhumu,
Sen “Görmüyorsun”
Göremiyorsun…
Ben ise “Gelemiyorum”

Önceki İçerik39+1
Sonraki İçerikKağıdın Tutuşma Sıcaklığı Üzerine

Related Articles

CEVAP VER

Bir yorum girin
Adınız

- Advertisement -spot_img

Latest Articles