Nostaljik Bir Esinti: Seviyorum Delicesine

Bazen ruhun daralır, gözlerin kararır. Hissedersin, içinde bir yerlerde bir şeyler kırılıyordur. Tam o esnada gözlerin, hemen karşıda yer edinen tozlu bir plakta mühürleniyor. Kulakların, nağmeleri aç bir aslan edasıyla içine hapsetmek istiyor. Yüreğin en doruğuna çıkmak istiyor hazzın. Ve ruhun içinde bulunduğun melankoliden seninle birlikte kurtulup dalmak istiyor içine müziğin.

Ve ruh lisanını bulur, sana sadece dinlemesi kalmıştır.

Aklından geçenleri bir bir
Sanki okur anlar gibiyim
Ben senin hiç tatmadığın
Duyguların esiriyim ah

Sanma ki bir anlık bir heves
Çılgın bir sevgili gibiyim
Ben senin ürkek, çekingen
Gözlerinin delisiyim

Sen de sev artık sev gönlünce
Susadım, hasretim gülüşüne
Duysun artık duysun bizi herkes
Seviyorum delicesine

Biliyorum çok uzaklarda
Beni bensiz yaşıyorsun
Bir yanardağ içindeki
Söndürmek mi istiyorsun

20 yaşındayım. Mersin Üniversitesi psikoloji bölümü öğrencisiyim. Kendimi bildim bileli yazma, karalama, çizme alanları ile çok ilgilendim, içli dışlı oldum. Ve bu hobilerimi -hele hele yazma- bu mecra ile birleştirip daha iyi ve daha güzel işlere imza atmak istiyorum. Daha çok okumak, okudukça yazmak ve yazdıklarımı paylaşmak sanırım beni en çok mutlu edecek şey olabilir :)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir