Nâsip

Üzerimde tozlar henüz duruyor,

Hüzün tarlam,

Pişmanlıklar,

Belki de kader, nasipte var.

Belki kelimelerin en umut vericisi,

Ve acı tatlı hayatımın nasibinde…

nasip’de biraz niyete düşkün.

Unutalım mı artık;

Her geçen gün biten saatler gibi.

Sonunu bekleyen bir fani gibi.

Kaybolan zaman gibi.

Bir hasretlikmiş,

Nasibimiz dünyada.

Velhasıl’ı kelâm her şey nâsip..

... Şair?️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. ? Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

2 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir