Mamoste

Gülüşünün ardında bin güneş saklı olanım, merhaba Mamostem!

Gülücükler saçmış yanakların…
Gözlerin gökyüzü kadar erişilemez, narin
Ellerin güneş kadar sımsıcak…

Kendi derinliğiyle dolan bir kuyu yüreğim…

Erişilmez ve o kadar özelsin ki…
Bu gece de tertemiz sayfamı sana ayırdım,
Seni aldım bu gece de kalemime…
Saya saya bitiremediğim seni içimde ukde olmuş
Kalemim tükendi yaza yaza…
Aşk ile aldım kalemimi elime
Ve gözlerini düşünerek kurdum tüm cümlelerimi;
O kadar derinlere sakladım ki seni Mamoste..!

Bir gün oradan çıkıp gelme;
Gelme ki bende bir gün çıkıp geldiğimde
Seni bıraktığım yerde bulayım.
Seni düşündükçe Kocaman bir çiçek bahçesinin içinde
Kelebeklerin, kuşların, papatyaların arasında
Yürür gibiyim Mamoste..!
Ama biliyorum bir gün çıkıp geleceksin, tüm dünyam değişecek
Her şey Sen olacaksın !

Umut dolu gözlerle bekleyeceğim seni

Dağ dediğim dağ olsaydı, Yol eğilip bükülür müydü??️ Şair - Yazar ??️

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir