Kız Kulesi

Kız gülüyordu bu tufanda

Denizde her zamanki dalgalar

Dağınık uzanıyor yatağına

Hava soğuk

Gece fısıldıyor kulağıma

Köşe bucak kaçtığım altın bir şehir

Asırlar kovalıyor kireç tutmuş evleri

Dördüncü sokak da yasak

Kıyamet gönlünce

Gençliğim safran bahçesinde

Yaşlılığım bakışlarında

Dertleşiyor umutsuzca

Ertelediğim deniz kıyısından

Sonra

Gece vakti kanlı Ay tutulması

Ve

Bozuk bir saat

Buruşturulmuş kağıt gibi

Çöpe atılan

Kaybolmuş hayatlar

Var

Kapıyı çalıyorlar, suçluyum

Ateş, kızgın güneş gibi

Yağmursa söndürüyor ruhumu

Beyaz işlemeli kar örtüsü

Ayak izlerini takip ediyor

Atlılar, geliyorlar

Durdurun onları

Kapı yine çaldı

Dumanlar sardı etrafımı

Kurtaran yine bir damla su

Yüzüme bulaşan is

Yazıcının son demiydi

Çayla beraber…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir