Bedevî

Usuldan titrer bir yürek değdiği yerde
Parmak uçlarım hissizleşir gider yere
Kaybolan bedenim midir mecalime
Yoksa boğuklaşan sesim midir işler saatime?

Düşüncelerimi versem bir rüzgara
Savursa da oynasa takılmasa bir dala
Koyuversem dağlayanı bir koya
Sevsem, okşasam, sarmalasam doyasıya…

Buzdan bir sudur kafesim
Çıkıverse içimden taa solumdaki nefesim
Akıp gidiyor çağıl çağıl sudaki seferim
Kaldır kafanı bak aynadaki senin eserin…

Çalkalanır durur gönül bu, bedevî
Varsın gitsin, elden gelene ne demeli
Yetmedi hırpalamak artık geçti devri
Eski benden kalmadı bir tek eseri…

Gözlerin aynası, simalarda solmuş
Olmuş devirler arası ışıklık bir loş
Kalbin de kemiği yok, gelene doymuş
Çaylar ziyan, emekler acıtır olmuş

Şiirler dokunsun gönlünüze, kalem ve kağıda anlatın derdinizi, şüphesiz en güvenilir sırdaştır kendisi... ٭

8 Comments

  1. Merve Alıcı Cevapla

    “…
    Kaybolan bedenim midir mecalime
    Yoksa boğuklaşan sesim midir işler saatime?”
    Ben bu satırlar arasında kaldım şiircik ❤

    1. Hüleyda S. Geçgel Post author Cevapla

      Yüreğin dert görmesin Mervecim. Çok teşekkür ederim, bu satırları yüreğine kondurabilmek ne güzel 💚

    1. Hüleyda S. Geçgel Post author Cevapla

      Emeklere de seslenelim dedik. Okuyan yüreğine sağlık. Çok teşekkür ediyoruum 🌸

  2. Mehmet Fatih Güneş Cevapla

    …Yetmedi hırpalamak artık geçti devri
    Eski benden kalmadı bir tek eseri…

    Dokunduğunuz kelimelerden nasibinizi almanız dileklerimle, gönlünüze sağlık 🙏

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir