Anlamak Sevmekten Geçiyor

Anlamak yaşamaktan geçiyor aziz insan! Yaşamak ise; hunharca sevmekten...

Dışarısı soğuk, buz kesecek ellerimiz
Ama bazı insanların yüreği sımsıcak
Onlarla olunca ısınıyor hücrelerimiz
Isınıyor yabani yaşantımız
Isınıyor yabana atılan hayatlarımız
Bazen sobanın sıcaklığı yetmiyor
Yüreğimizin ısınmasına
İçimizin sesini haykırmasına

Velhasıl; insanın yüreği ısındı mı bir kez
Hep o sıcaklığı arıyor
Hep o naifliği
Önceden görmeyen, hissetmeyen
ne anlasın bu tarifi…
Ne anlasın, görmeyenin bir hasretle,
görenin bin hasretle kucaklama isteğini…

Sevmeyene sevmeyi anlatamazsın
Duymayana duyduramazsın
Kalbinin voltajını,
sînenin dozajını gösteremezsin
Anlamak yaşamaktan geçiyor aziz insan!
Yaşamak ise; hunharca sevmekten…

Tıka basa sevgiyle doyur bedenini
Bazen canının çekmediği elbet olur
Mecalsiz olup yüreğinin sevgiyi kaldıramadığı
Ama isyan etme, sabret
Burun kıvırma, şükret
Senin bulduğun sevgiyi bulamayanlar da var…

Bir an, bir bakışa
Kalbinin kanatlanıp uçuşuna
Bir ömür adanır
Dokunamayana, kıyamayana
Kalbinin en güzel odasında taht ayırana
Bir bakışıyla yüreğini yakana
Bir yürek adanır
Kaybetme, kıymet bil emi…

En güzel yarınlar,
Yüreğimizin kıymetini bilene emanet
Selametle, dostça, hoşça kalalım…

Şiirler dokunsun gönlünüze, kalem ve kağıda anlatın derdinizi, şüphesiz en güvenilir sırdaştır kendisi... ٭

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir