Akşamüstü; Oturuyorum deniz kıyısında Huzur bulduğum yerde Tenimi okşuyor rüzgâr Kokusunu getiriyor limon ağaçlarının, sevda yüklü Taşıyor martılar umudun kırıntılarını Getiriyor dalgalar sevgiliden haber İnsanlara bakıyorum Ruhumun en masum köşesinden Kimi hüzün kamburlu, kimi umut yürekli Söyleyemediklerini denize bırakarak geçiyorlar önümden Geride bir ben kalıyorum Yalnızlığın kalesinde Ruhumla baş başa
