Ah! Bir Gün

Sokaklarda sürünen yapraklar gibi

Birde;

yaşamamak kaygısı,

Bedenim yorgun, ruhum ihtiyar

Bilmemek istercesine ağır ayaklarım…

 

Ve işte hepsi orada olacak

Kaybettiklerimiz,

Aradıklarımız,

Sustuklarımız ,

Haykırdıklarımız,

Ve bir kapı var  bir çıkış yok.

 

Zaman gelir mi hep bir gölge misali peşimden

Kaçmak mümkün mü ölümden…

Ha bitti , ha bitecek ömrümüz,

Ne duruyorsun?

 

İçe dönük yaşanan dünyanın,

Meçhul dolu gönül yolcusu..

 

Ah! Bir gün,

Aynaya baktım, sahiden yaşlanıyorum

İnsanlar yaşlanıyor:

Ölüm  gelecek!

Ölüme  inanalı çok oldu bayım. 

 

... Şair🖋️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. 📚 Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir