17 Kasım – Son Veda

İşte şimdi buradayız değil mi,tüm hislerimi nefrete dönüştürebildin.
Hayatına istediğinde beni alıp istediğinde kolayca çıkarabildin.
Basitti senin için görmezden gelebildin,
Ve herkesten kaçıp o küçük kalbinde saklanabildin.

Üzüntüm oldun, pişmanlığım, korkum
Çoğu zaman oyuncağın oldum.
Kolayca buldum seni o saklandığın pencereden ve kaçtın her an hissinden
Senin fikrinde ben hep imkansız oldum.
Görmezdi gözlerin körelirken hislerin
Beni hep ikinci planda tuttun.

Sorarsalar korkandın reddedilmekten beni kaybetmekten
Aslında yoktu bana hislerin
Beni kullanma isteğin
Derdin sendin ve senin ipe sapa gelmez işlerin.

Beni bir kez görebilseydin
Bir kez gururunu yenebilseydin
Karşında değil yanında olurdum.
Keşke bir anda seni silebilseydim.
Hala doğum gününü hatırlamaz olurdum.

Dünler dündeydi bugünler bugünde kalsın.
Sen hayatımda yaptığım en güzel hatamdın.
Son kez veda ediyorum sen ve senin berbat anılarına
Asla da göz yummuyorum senin bende kalan imkansız yanına.