Üstadım

Hadi gönlüm koy heybene hüznünü

Birkaç yalnızlık birkaç kitap

Sonra birkaç üstatların resmi

Mesela biri “Cemal Süreyya” /biri “Özdemir Asaf

Unutma.

Bu insanlar niye bize hep gülüyor üstadım.

Hem sanki böyle olmak tek bizim suçumuz mu?

Böyle gördük kitaplardan,

Böyle gördük sizden,

Böyle yaşamaktayız.

Ya da daha doğrusu -ne dersiniz üstadım.

Ezberlenmiş şiirleri de unutmamışım

Eski insanları mahmur

Ve bütün martıları şair

Şimdi insanlar neden biraz böyle biraz garip üstadım.

Yalnız hayalleri hep muzdarip.

Yarım kalmış kitabım,

İsyana bağlanmış şiirlerim,

Huzura hasret benliğim,

Acılara gebe insanlar var heybemde üstadım.

Haydutlar

Bilmezdim üstadım şimdikileri

Şâirim güyâ.

... Şair?️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. ? Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir