Tanrı Aslında Kimdir?

✍️ Nisa Er — Özgün Eser

Sensiz burada çok eksik gibiyim. Ve her zaman küçük bir işaretini beklerim. Beni gördüğünde gülümsersin bilirim ve bilirim ki sen her zaman en iyisisin. Sandığımdan daha fazlası olduğuna eminim. Her zaman bana bir nefes kadar yakın olduğunu da.

Peki şimdi neredesin?

Gülümser misin bir kez daha bana ve sığınırsam tekrar tekrar sana beni reddedebilir misin? Bir his gibi olduğunda ürperirken sevinirim ve her zaman tedirginim, sana uzak olduğum her an boyunca.

Yolumdayım ve seni her zaman ararım. Fısılda kulağıma ve bana burda olduğunu söyle, her kederimden kurtar beni öylece. Ama beni o derde salan da sen değil miydin?

Korktuğumda ışığım olursun ve sıcaklığımda seni bulurum.

Beni en mutlu eden de sen değil miydin?

Ve sorular birikir kafamda cevap arasam da onlara bulamam bu benim bilmecemdir.

Ve aynada bakıp düşünürüm her dakika

TANRI ASLINDA KİMDİR?

✍️ Nisa Er Tarafından Kaleme Alınan Diğer Yazılar

Nisa Er tarafından 24Okur'da yayımlanan diğer deneme, öykü ve şiirleri inceleyebilirsiniz:

Bedbin
29.12.2020 (Acıyı Kabulleniş)

İçindekiler

Edebi ve Tematik Tahlil: Veda, Ayrılık ve Zamanın İzi

Nisa Er tarafından 24Okur sayfalarında okuyucuyla buluşturulan “Tanrı Aslında Kimdir?” başlıklı bu özgün çalışma; veda, ayrılık ve zamanın i̇zi kavramını modern Türk edebiyatının duygu süzgecinden geçirerek sunmaktadır.

Metin, insan hayatının en kaçınılmaz ve en sarsıcı gerçeği olan vedaları ve geride kalan boşluğun ağırlığını işler. Ayrılık, sadece iki insanın birbirinden fiziksel olarak uzaklaşması değil; paylaşılan anların, alışkanlıkların ve ortak bir geleceğin zamanın nehrinde kayboluşudur. Yazar, bu kaybı kuru bir isyanla değil, derin ve olgun bir kederle karşılar.

OKU Geçen Zaman

Geçmişin hatıraları zihinde birer fotoğraf gibi canlanırken, yaşananların gerçekliği ile bugünün yalnızlığı arasındaki uçurum metnin temel çatışma dinamiğini oluşturur.

İmge Dünyası ve Edebi Sanatlar

Güz yaprakları, dökülen takvim sayfaları, tren garları, boş bavullar ve ıssız patikalar metnin ana görsel omurgasını kurar. Zaman, akıp giden ve durdurulamaz bir nehir olarak tasvir edilir.

Hüzün, mevsime ve eşyalara sindirilir; odadaki bir koku ya da rüzgarın uğultusu ayrılığın somut bir uzantısı haline gelir. Hatıralar, insanın yakasını bırakmayan tatlı bir sızı olarak metinde parıldar.

Şairin / Yazarın Üslubu ve Çağdaş Edebiyat Çizgisi

Lirik bir hüzün ve son derece içten bir ses tonu metne baştan sona eşlik eder. Dize geçişleri ve duraklamalar, insanın konuşurken boğazına düğümlenen o hıçkırık hissini ritmik olarak taklit eder.

Türk halk edebiyatının kadim ağıt geleneğinden beslenen duygu derinliği, çağdaş serbest şiirin imkanlarıyla zenginleştirilmiştir. Dil; abartılı ajitasyondan uzak, vakur bir yas dili kurar.

Okur İçin Düşündürdükleri ve Felsefi Yankılar

Her veda, insana hayatın faniliğini ve bu dünyada hiçbir şeyin mutlak mülkiyetine sahip olamayacağımızı hatırlatır. Ayrılık acısı, insanın kendi sınırlarını fark etmesini ve anın kıymetini bilmesini sağlayan bilgece bir öğretmendir.

Kaybetmeyi kabullenebilen ve acısını onurla taşıyan insan, ruhsal bir olgunluğa ve özgürlüğe kavuşur. Metin, acının insanı tüketen değil, derinleştiren bir tecrübe olduğunu fısıldar.

Sıkça Sorulan Sorular