Serzeniş

Kim bilir belki bir kuş konar yüreğine.

Bir kuş kadar özgür olmaksa eğer niyetimiz

Ya da bir Nazım Hikmet şiirinde can bulmaksa derdimiz

Veya yıldızların tüm ihtişamı altında tüm hücrelerimize kadar şükretmekse  arzumuz

İşte o vakit büyümüşüzdür.

Zaman ele avuca gelmez bir coşkuyla akıp giderken

Yanına çocukluğunu da emanet edersin.

Acı kıvranışlar sararken bedenini

Ruhundan eksilirken bir şeyler

İşte o zaman büyürsün.

Yaşadığın, yaşayacağın anıların hüznü sarar dört bir yanını

Galata’nın kız kulesine duyduğu özlem kadar özlersin geçmişi

Pervasızca hayatından geçip giden insanların yüzlerini anımsarsın belki.

Belki de en çok kime kızdıysan ya da kimi özlediysen.

Büyüyorsun.

Küsüyorsun.

Kaçıyorsun.

Olağan işlerin, olağan hallerin bedelini ödüyorsun.

Eğer içinden geliyorsa, iki üç satır içini döküyorsun mürekkebini özleyen kâğıda

Ve ne tam sözcükler sığıyor satırlara ne de sen olan her şeyi yazabiliyorsun.

Ama biliyorsun ki

Sabah uyandığında

Gökyüzüne baktığında

Gecenin karanlığından, masmavi bir dünyaya dönüşen hayallerini yaşayacaksın.

Kim bilir belki bir kuş konar yüreğine.

Her şeye tezat, Eylül ayazlarında hayat bulan bir kuş…

Hilal Yücel
Kuş ölür,sen uçuşu hatırla🌻