Sadece Bir Dakika

Umursamadan yaşayıp geçirirken her bir dakikamızı

Hayat her seferinde karşımıza çıkarır görmezden gelmek istediklerimizi

Artık çok geç midir bilinmez

Dönüp hafızamızda tekrar yer ettiğinde telafisi olur mu bilinmez

Sadece zihnimizdeki erteleyişlerimize bir kilit daha vurmuş oluruz

Bazen bir çırpıda siliverirken kendi yarınlarımızı garantilercesine

Hep zihnimize vurduğumuz yeni zincirlerin anahtarlarını kaybedercesine

Yaşar geçiştiririz sadece bir dakikalarımızı

Oysaki ne kadar da basit gelirdi kulaklarımıza zamanında

Ama yeri geldiğinde de belki bir o kadar daha yakar canımızı erteleyişlerimiz

Bugünlerimizdeki her bir dakikalarımızı

Garanti saniyelerimizde yaşasaydık affeder miydi yarınımız bugünümüzü

Hayat, değerini zamanında bilemediklerimizi yarın anlayamayacak kadar kısayken

Zincirlerimizin baskıcı tutumundan çıkamama inadını yenmek durumundayken

Belki de tüm bu zihnimizde oluşturduğumuz zincirlerin anahtarları

Noktamızı her bir cümlemizin bitişine o andaki bir dakikamızda koymakta saklıdır.

Hayatın yoğunluğuna kısa bir süre ara verip yazılarımda buluyorum kendimi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir