Pusula

Pusulasını yitirmiş,
Büyük beyaz bir güvercin gibiyim.
Varmışım varacağıma,
Ama ben benden gideli çok olmuş. Amacımı yitirmişim.

Pusulasını yitirmiş,
Hırçın denizin korsanı gibiyim.
Definemi bulmuşum,
Ama alabora olmuş gemim.


Bilincim beni,
Ben de diyarı terk etmişim.

Ey, büyük beyaz kuş!
Kaldır kanatlarını arşa değsin.
Rüzgara karış, yolun açık olsun,
Bu yük sana ağır gelir.

Kuzeyi gösteremez oldun!
Küçük kırmızı ibre,
Aklının şaştığını seveyim.
Var git sen de yoluna.

Önüm arkam sağım solum,
Sobe!
Kötü bir oyuncu oluşum
Kendimi sobelediğimden belli.

Kendi hatıralarından çok başkalarının hatıralarında zaman geçiren sıradan bir insandır. Bu hatıralar, bazen dünya çapından adını duyurmuş bir yazara bazen de kendi kurgularına aittir. İyi bir okur ve yazar olmaya çalışan bir kimse de denebilir. Sevgilerimle ve Saygılarımla, Elif.

2 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir