Kapı Aralığı

Bir kapı aralığında kaldı

Gençliğim

Masumiyetin ardındaki kapı aralığından

sokağa bakınca…

Başımı yana çeviriyorum,

Sokağa bakıyorum, duvarlar bomboş…

İnsan araladığı kapıdan

Gördüğü manzaranın ürpertisi içinde

Usulca kapatır.

Bakışlar donuklaşır.

Şiir lay lay lom dan alır seni,

Leylim leye sürükler…

Biz ne zaman başkalaştık

Yalancı gülüşler,

Sahte sevgiler,

Perişan kalan hisler,

Ses yok!

Duyduğum tek şey sessizlik.

... Şair?️ Şiir onu yazana ait değil, Ona ihtiyacı olana aittir. ? Anlamanın ne olduğunu anladım. Meğer Gönül yolunu kaybetmiş, Hasreti ile yandığım her şiirde. Ey bizi bekleyip bekleyip hüzünlenen çağ.. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

One Comment

  1. Emir Çakır Cevapla

    İkinci kez okumam gerekti bir mana verebilmek için. Eğer aklımdan geçenler gerçekten (yazıda) kastettiğinizse; günümüz gençliğinin (en azından fark eden bir kısmının) benlik ve toplum içi kaybolma durumuysa… düşündürdü ve etkiledi. Değilse bile ben öyle anladım. Buda çalışmanıza çok yönlülükten bir puan daha katar( 🙂 ). Kaleminize sağlık güzel bir çalışma.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir