18.5 C
İstanbul
Salı, Eylül 27, 2022

İhtilalin Ayak Sesleri

Geceler kısa gündüzler daha da kısa
Bir rüya sanki gördüğüm bu hayatta
Boylu boyunca uzanan bir tekdüzelik
Bölüyor ortadan ikiye geceyi.
Usulca işliyor bir sızı her hücreme.
Ne susmak biliyor ne de durmak
Kafamın için de bir ihtilalin ayak sesleri
Toplanıyor, dağılıyor, parçalanıyor
Can çekişiyor.
Ve bunu kimse bilmiyor
Buğulu bir cama çizilmiş hayaller
Fısıltılar içinde söylenmiş umutlar
Dokunsam,
Dokunsam düşecek sanki
Ve bunu kimse bilmiyor.
Hangi mevsimdeyiz?
Geçti mi soğuğu koynunda mart
Ya nisan, mayıs…
Zaman, dalımdan düşen bir yaprak
Ve bunu kimse bilmiyor.

Önceki İçerikMehmet Akif Ve Mevlit
Sonraki İçerikÖzlemiş Gibiyim
Döndü Tuba Özcan
Yazıyorum kimi zaman kendime kimi zaman kuşlara kimi zaman ağaçlara bazende içimi kaplayan tarifsiz huzura.

Related Articles

13 YORUMLAR

    • “Nasıl olmuş” Tuba diye sorduğumda sabırla şiirlerimi okuman ve en büyük destekçim olman.🌿
      Benim için çok kıymetlisin güzel yürekli dostum🤍

  1. Kimsenin bilmediği hissin satırlarındayız
    Ve bunu kimse bilmiyor…
    Şiirin ve hissin tarifsiz. Kalemine sağlık canım 🌾💚

    • Bunu okuyan herkes bilir. Bunu kimsenin bilmediğini. 🍀
      Şiir öyle güzel bir yol ki yürümeye doyamadığım. Şiir ki beni seninle tanıştırdı. İyi ki de tanıştırdı. Okuyan yüreğine sağlık canım ♥️

CEVAP VER

Bir yorum girin
Adınız

- Advertisement -spot_img

Latest Articles