Hasret

Düşmek bir dağın eteğinden,
Koparcasına bir pare yürekten.
Gelmeler, gitmeler
En çok da gitmeler..!
Vardır öyle yaralar,
Açılan göğün ortasında.
Velhasıl, vakti gelince
Kabukların altından kanayan.
Gün olur güneş doğar
Eser seher yeli
Bir yılkı atının ardından.
Hasret olur adı.
Vuslatı olmayan…

Döndü Tuba Özcan
Yazıyorum kimi zaman kendime kimi zaman kuşlara kimi zaman ağaçlara bazende içimi kaplayan tarifsiz huzura.