Hal Bu Ki

  1. Halbuki bir yıl olmuştu,
    Halbuki keşfetmiştik birbirimizi,
    Halbuki yüzükler bile takılmıştı,
    Halbuki gökyüzü bile masmaviydi,
    Kuşlar göç etmemişti,
    Aşkımızın sıcaklığı kışı getirmemişti,
    Halbuki çok seviyor çok istiyorduk,
    Birbirimizi.Şimdi kokun,nefesin,gözlerin
    Hepsi doğada.
    Doğa kendini sana benzetmiş.
    Sana benzeyen her şey,
    Ne kadar da güzel,
    Ne kadar özel.

    Her an karşımda gözlerin,
    Yerde ve gökte
    Yere bakınca açan bir çiçekte,
    Göğe bakınca parıldayan Güneş’te.
    Tüm doğa,
    Sana teşbih için güreşte.

    Ben, ben, ben
    Neredesin sen.
    “Biz” yazarken kıpırdayan kalbim nerede,
    “Ben” yazarken sızlayan kalbim biçare.
    Hastayım, yastayım, yaşlı gözlerim.
    Titreyen eller ile kırık kalbim.

    Şimdi senden bana kalan
    Bir şarkı,
    Bir şiir,
    Bir fotoğraf
    Ha bir de sonsuz bir aşk,
    Hep seni bekleyerek,
    Sonsuz bir umut.

    Nur Işığı’m,
    Gözlerinden öptüm.
    Hep seveceğim.

Şiire Meftun Şair

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir