Gökyüzümü Çaldılar Çocuk

Gökyüzümü çaldılar çocuk
Yüreğimi aldılar göğe kaldırdılar
Kalbimi hüzün kapladı usuldan
Gözlerimi ise yaş..
Ahüzar oldum, vuslata düştü gemim
Yavaş yavaş yürürken
Önümü göremez,
Hayalimi düşleyemez oldum
Koca dalgalı denizler misali
Vurdum dalgamı en yoksun sahile
Vurdum gönlümü sessiz taşlara
Vurdular kuşumu vakitsiz bir akşamüstü..

Ayak izlerimi çaldılar çocuk,
Güneş gözlerini kısarken ufuktan
Bir saba yeli geldi amansızca
Ayaklarım yerden kesildi
Anladım ki yine misafirdik bu sofrada
Güllük gülistanlık içimize
Birkaç beste yazıldı sevmelerden
Ahu figan etti yüzüm, ellerini aradı
Oyuncağının peşine düşen çocuk gibi
Aradı durdu kulağım senin sesini
Nefesim aradı o oksijeni
Nefesim…

Şiirler dokunsun gönlünüze, kalem ve kağıda anlatın derdinizi, şüphesiz en güvenilir sırdaştır kendisi... ٭

One Comment

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir