Düşüş

Betondan evler yaptık kendimize,
Kumdan kaleler sakladık içine.
Umutlar gömdük derinlere,
O deli cesaretini bıraktık artık geride.
Kimliğimizi seçip kazıdık derimize,
Nedendir ki bazı ahlar hâlâ içimizde.
Tozlanmaya mahkum oldu raflarda çocukluğumuz,
Durup nefes almadı ki ruhumuz.
Ve şimdi belki de;
Yağmurdan kaçmaya mecburuz.

Alican Beşerler
I was born as a marble, will die as a sculpture.