Ben’i Sen’de Buldum

Ben kaybolmuştum. 

Kendi benliğimde 

Faili meçhul bir şekilde kaybolmuştum,

Yirmi küsür yıl süren

Ve bu süre zarfında bulamadığım bir ben vardı. 

“Kendini bir başkasında bulmak” diye bir söylenti var. 

Yani bir B’aşk’a dünyada bulmak

Ben kendimi sende buldum. 

Arayışsız tesadüfen buldum

Hem kendimi hem seni…

Sonra beraber bulmaya başladık

Bir çiçeğin dalında güzel duracağını,

Gök’Yüzün’deki derinlikteki huzuru,

Sabahın seherinde doğan güneşin neşesini,

Gece Gök’Yüzün’ü süsleyen Ay’ın sevgisini,

Ve bu sevgiyi katlayan parlak yıldızları…

Renklere inancımı yitirdiğim zamanlardı

Gülüşünde bir renk keşfettim

Bir renk ama öyle ki 

Her rengin yerine göre yakıştığı bir güzelliği vardı

Bu rengin güzelliği gülüşünde saklıydı

Sen güldükçe renklere olan inancım arttı. 

Gülüşün dünyama renktir.

Bulamadığı başka şeyler vardır ya insanın

Tek başına görmez, işitmez, hissetmez…

Sevgiyi sende

Huzuru sende

Güzelliği sende

Mutluluğu sende

Aydınlığı sende

Düşünerek güzelleşmeyi sende

Güzel düşünmeyi sende 

Ne varsa güzel diye nitelendirilecek

Ben sende buldum.

Kitaplardan ev yapacağım, Bahçesinde; başrolüne oyunculuk yapacak ağaçlar ve çiçekler, konusu hayatı okuyarak yaşamak olacak. Okumanın güzelliğiyle süsleyeceğim hayatımı ve hayatlarınızı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir