Anlatamıyorum…

Dertlerimin çaresi bile çaresiz kaldı dertlerime

Tutunacağım ellerin ceplerinden çıkası yok gibi

Bir umut ışığı ile yaşadığım hayatım

Merhametsiz gönüllerce söndürülüp, karanlığa gömüldü

Feryadım pas tutmuş kalplerinde çürüyüp kaldı

Kendi dünyalarında bağımsızlığını ilan edenlerin

Tebessümlerini eksik etmedikleri yüzleriyle karşılandıklarım

Öfke yağmurlarıyla sırılsıklam bıraktılar öyle ulu orta

Tek isteğim gülücüklerine ortak olup, ısınmakken oysa.

Ne desem boş şimdi, sürgülü kapılarla örtülü sinelere

O sebepten döküyorum ya içimi, sırdaşım sahifelere

Paylaş

İnşaat Mühendisi ~ Müzisyen ~ Yazar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir