Bülbül
Göğüs kafesin “vatanım” demeyeceğim tek kafesti,
Bütün altın kafeslerden daha çok cıvıldardım orada.
Özgürlüğün en acı halindeyim,
Şimdi senin kemiklerin toprak altında.
Ne kafes kaldı ne ben,
Ve artık uçamıyorum vatanımda da…
Sen öyle bir kuş gibi süzülünce hayatımdan,
Ben de bülbül olamadım daha fazla.
Prenses ya da güzel herhangi bir şey olamadım.
Altın kafesler de çok gelir artık bana,
Ben özgürlüklerin tutsağıyım.
Geride bıraktığın günden bu yana.
