Zelzele

Küserse eğer dudakların bana kelimelerin bana, dilim kanar o zaman lal olurum.
Küserse eğer ellerin tenime kırılır parmaklarım bin farklı yerden bir dal olurum.
Küserse eğer gözlerin gözlerime farkım olmaz karanlık odalardan kör kuyu zindanlardan görmez gözlerim geceden zifiri olur her yer bir ihtiyar olurum.
Şimdi sanki kara bir fırtınaya tutulmuşum,
Ve suskunluğun sanki kıyametin habercisi.
Saçlarının sırtında uzanışı yeryüzündeki en güzel şelaleyi kıskançlıktan kurumaya itebilirdi.
Ağlarsa gözlerin,
Yağmur yerden yağardı, toprak gökten düşerdi.
Suskunluğun,
Deprem kıyamet.
Güneşin varlığı ve doğuşu, sana ihanet.
Hangi mevsimdeyiz kış aylarında yazı yaşatıyorsun.
Gözlerinde bin çiçek yetiştirip dudaklarında bir bahçe yeşertiyorsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir